Het verhaal van... Rozen
Dinsdag 18 december werd ik
gevonden. Mijn naam is Rozen,
een poesje van 1 jaar.
Toen ik gevonden werd was ik
niet alleen broodmager, van mijn
staart was ook nog weinig over.
Het laatste stompje wat ik had,
was zwaar gaan ontsteken.
Mijn laatste kleine gedeelte van
de staart moest geamputeerd
worden. Dit was een erg
risicovolle operatie. Er was een kans
dat ik verlamd zou raken en mijn
achterpootjes nooit meer zou kunnen gebruiken, of een kans dat ik incontinent zou worden. Toch moest de operatie gedaan worden, de ontsteking was al te erg geworden.
Toen ik met mijn pijnlijke staart bij de dierenarts lag, deed ik hard mijn best om aandacht te krijgen. Ik zag mensen, en daardoor vergat ik mijn pijn helemaal. Ik lag spinnend op mijn rug te draaien en ik gaf kopjes tegen de muur.
Na de operatie kon ik al snel weer staan. Gelukkig, ik bleek niet verlamd te zijn.
En na een paar dagen deed ik netjes al mijn behoeftes op de kattenbak. Het is nog even afwachten, maar tot nu toe lijkt het er niet op dat ik incontinent ben.
Mijn herstel gaat gelukkig erg voorspoedig. Zoals u kunt zien loop ik nu nog met een kap op, dit is om te voorkomen dat ik aan mijn staart-hechtingen ga krabben of bijten.
Wanneer mijn hersteld voltooid is, ga ik opzoek naar een nieuw baasje. Ik ben het zwervers-bestaan zat, ik wil graag bij een liefdevol persoon wonen.
Tot die tijd vind ik het wel leuk om bezoek te krijgen. Binnen de openingstijden van het dierenasiel bent u altijd welkom om langs te komen. Wel is het handig om voor de zekerheid even te bellen.
Liefs,
Rozen.
Ps 1. Wanneer u helemaal naar onderaan de pagina gaat, ziet u foto's van mijn staat. Maar pas op, deze beelden kunnen als schokkend ervaren worden
Ps 2. Inmiddels heb ik een huisje gevonden bij erg lieve mensen!
.jpg)
.jpg)